Spalinowe młoty wyburzeniowe

Młot spalinowy — jedna maszyna zamiast zestawu zasilającego

Młot spalinowy (nazywany też benzynowym) to narzędzie udarowe napędzane własnym silnikiem dwusuwowym o pojemności zwykle 50–90 cm³. Tłok spręża powietrze w komorze, a poduszka powietrzna przenosi impuls na bijak i dłuto, więc maszyna nie potrzebuje gniazda 230 V ani węży. Masa robocza mieści się zwykle w przedziale 23–33 kg, a zbiornik 1,8–2,0 litra wystarcza na 1–2 godziny pracy ciągłej.

Różnica wobec innych napędów to logistyka: elektryczny wymaga przedłużacza, hydrauliczny — agregatu i węży, pneumatyczny — sprężarki. Spalinowy jedzie na budowę jako jedno urządzenie.

Spalinowy, hydrauliczny czy elektryczny — porównanie napędów

Wybór napędu wynika z miejsca pracy i liczby stanowisk, a nie z siły uderzenia — energia udaru w klasie 25–35 kg jest zbliżona niezależnie od źródła zasilania.

Gdy ekipa kuje w jednym miejscu przez całą zmianę, tańszy bywa zestaw hydrauliczny: jeden agregat hydrauliczny zasili młot hydrauliczny, a większe jednostki także drugie narzędzie. Przy robotach liniowych rachunek odwraca się na korzyść spalin.

Dobór dłuta i młota do materiału

O skuteczności decyduje masa młota i kształt końcówki. Grot koncentruje energię na punkcie i inicjuje pęknięcie w zbrojonym betonie, dłuto płaskie prowadzi krawędź, a szeroka łopatka podważa warstwę asfaltu. Końcówka musi mieć chwyt zgodny z maszyną — w młotach klasy BH 55 marki Wacker Neuson jest to 27x80 mm.

• Posadzka betonowa 10–20 cm — młot ok. 25 kg i grot; zbrojone pole warto naciąć spalinową przecinarką ręczną.
• Ława i stopa fundamentowa — najcięższe jednostki, energia udaru rzędu 60–70 J, praca od krawędzi.
• Nawierzchnia asfaltowa — łopatka szerokości ok. 100–125 mm, młot pod kątem 15–30 stopni.
• Wykucia w murze — dłuto płaskie, lżejszy młot, praca od otworu pilotowego.

Cały sprzęt do rozbiórek zebraliśmy w dziale wyburzenia i młoty.

Najczęstsze pytania o spalinowe młoty wyburzeniowe