Zagęszczarki gruntu 800 kg

Wydajność zagęszczarki klasy 800 kg wynika z iloczynu szerokości płyty i prędkości roboczej. Przy płycie ok. 650–900 mm i prędkości 20–25 m/min maszyna pokrywa 600–900 m² na godzinę pracy ciągłej. Na 8-godzinnej zmianie, po odliczeniu nawrotów, tankowania i przerw, realny wynik to 2 000–4 000 m² jednej warstwy. Liczba przejść zależy od materiału: kruszywo łamane osiąga projektowany wskaźnik po 3–4 przejściach, grunty spoiste po 5–6.

Granica przebiega przy kształcie i dostępności powierzchni. Zagęszczarka klasy 800 kg wygrywa na powierzchniach nieregularnych, przy krawężnikach i studniach — pracuje w obie strony bez zawracania i wymaga ok. 2,5–3 m szerokości manewru. Walec opłaca się na odcinkach jednorodnych dłuższych niż 100–150 m, gdzie szerokość bębna (od ok. 1,2 m) przekłada się na wydajność. Dochodzi transport: maszynę 800 kg przewozi przyczepa platformowa z najazdami, walec zwykle laweta. Lekkie maszyny bębnowe: walce.

Grubość warstwy dla klasy 800 kg mieści się zwykle w przedziale 60–80 cm dla dobrze uziarnionego kruszywa łamanego, na przykład 0/31,5 lub 0/63 mm. Dla piasków i pospółek zakres bywa podobny, a dla gruntów spoistych trzeba go ograniczyć do ok. 30–40 cm, bo energia wibracji rozchodzi się w nich gorzej. Kluczowa jest wilgotność optymalna: odchylenie o 2–3 punkty procentowe obniża osiągany wskaźnik mimo tej samej liczby przejść.

Rodzaj sterowania decyduje o tym, gdzie stoi operator. Przy dyszlu prowadzi maszynę zza uchwytu i przejmuje część drgań, dlatego producent podaje dopuszczalny czas pracy w ciągu zmiany. Zdalne sterowanie — radiowe lub w podczerwieni — pozwala iść obok płyty o masie 700–800 kg i sile 80–120 kN, więc drgania nie docierają do dłoni, a operator widzi krawędź warstwy przy skarpie, obsypce przepustu i ścianie wykopu. Prędkość robocza w obu wersjach to ok. 20–25 m/min, więc wydajność się nie zmienia. Wersję sterowania podaje karta produktu.