Hydrauliczne młoty wyburzeniowe

Ręczny młot hydrauliczny waży ok. 15–30 kg i obsługuje go operator, a młot nabudowany na koparce — od kilkuset kilogramów do kilku ton i pracuje na wysięgniku. Sprzęt ręczny zasila osobny agregat tłoczący olej pod ciśnieniem 100–160 bar przy przepływie 18–30 l/min, młot do koparki korzysta z hydrauliki nosiciela. Narzędzie ręczne wchodzi do wykopów, szybów i wnętrz budynków, a jego energia udaru rzędu 40–70 J wystarcza do posadzek, ław i ścian betonowych.

Młot hydrauliczny nie ma własnego silnika i wymaga zewnętrznego źródła oleju — agregatu albo układu hydrauliki maszyny o odpowiednim wydatku. Typowe modele ręczne potrzebują 18–30 l/min przy 100–160 bar, a węże 10–30 m odsuwają agregat od stanowiska. Narzędzie w pełni autonomiczne, z wbudowanym silnikiem, znajdziesz wśród młotów spalinowych, a zestawy zasilające — w kategorii agregaty hydrauliczne do młotów.

Wybór końcówki zależy od tego, czy warstwę trzeba skruszyć, czy odspoić od podłoża. Posadzki i płyty 10–20 cm rozbija się grotem szpicowym pod kątem 15–30° do powierzchni, zaczynając od krawędzi albo szczeliny dylatacyjnej — narzędzie rzędu 45–60 J odłupuje wtedy kawałki zamiast wiercić dziurę. Jastrychy 3–8 cm zdejmuje się przecinakiem płaskim prowadzonym niemal równolegle do podłoża, tak by ostrze wchodziło pod warstwę. Żelbet i ławy fundamentowe wymagają najcięższych narzędzi ręcznych, rzędu 60–70 J, a odsłonięte pręty wycina się osobno.

Podłączenie do maszyny jest możliwe, o ile wydatek i ciśnienie odpowiadają karcie narzędzia. Młot ręczny pracuje przy 18–30 l/min i 100–160 bar, a obwód dodatkowy koparki tłoczy zwykle więcej oleju pod ciśnieniem rzędu 200–250 bar — trzeba wtedy wpiąć zawór ograniczający przepływ i ciśnienie. Linia powrotna musi wracać do zbiornika z małym oporem, bo podwyższone ciśnienie na powrocie grzeje olej i skraca żywotność uszczelnień. Bez takiego obwodu prościej wypada osobny agregat dobrany do klasy młota.