Piły stołowe do materiałów ogniotrwałych

Decyduje ścieralność materiału, nie jego twardość. Ziarno mullitu w szamocie o zawartości 30–45% tlenku glinu osiąga w skali Mohsa ok. 6–7 i ściera metaliczną osnowę segmentu szybciej, niż tępią się kryształy diamentu. Tarcza do betonu ma osnowę twardą, liczoną na materiał mniej abrazyjny — w szamocie segment traci wysokość roboczą już po kilkudziesięciu przecięciach. Tarcza do materiałów ogniotrwałych ma osnowę miękką, która wraz z pracą odsłania kolejne warstwy diamentu i utrzymuje stałą prędkość cięcia.

Cięcie na mokro jest przy materiałach ogniotrwałych rozwiązaniem docelowym z dwóch powodów. Pierwszy to temperatura: bez wody osnowa segmentu mięknie i traci kryształy, a krucha kształtka pęka od naprężeń cieplnych. Drugi to pył — szamot zawiera ok. 50–60% krzemionki, a jej frakcja respirabilna ma limit narażenia zawodowego 0,1 mg/m³; woda wiąże znaczącą część zapylenia u źródła. Pojedynczy rzaz na sucho w kształtce do ok. 65 mm bywa dopuszczalny przy odciągu z filtrem klasy M i półmasce, ale przy serii kilkudziesięciu cięć wraca się do wody.

Remont wymurówki toczy się zwykle w kotłowni albo hali, często bez przyłącza wody. Maszyny jednofazowe 230 V o mocy rzędu 2,2 kW pracują z typowego gniazda budowlanego i z agregatu o mocy ciągłej co najmniej 3,5 kW, a wersje 400 V dają zapas momentu przy serii cięć w kształtce grubszej niż 100 mm. Niezależnie od napędu potrzebna jest pompa zanurzeniowa z wanną obiegową na kilkadziesiąt litrów.

Wymurówka ogniotrwała pracuje na spoinie cienkiej — zaprawy szamotowe układa się zwykle w warstwie rzędu 1–3 mm, wielokrotnie cieńszej niż 10–12 mm w murze zwykłym. Krawędź po pile musi więc być prosta i bez wyszczerbień, bo każdy ubytek wypełni zaprawa o innej rozszerzalności cieplnej i to tam pojawi się pierwsze pęknięcie. Oznacza to wolny, równomierny posuw, docisk elementu do prowadnicy przez cały rzaz i dokończenie cięcia bez wycofywania tarczy. Kliny sklepieniowe tnij całą partią przy jednym ustawieniu prowadnicy 45°.