Nagrzewnice olejowe z odprowadzeniem spalin

Nagrzewnica olejowa z odprowadzeniem spalin to urządzenie pośrednie: olej spala się w zamkniętej komorze z wymiennikiem ciepła, a spaliny uchodzą króćcem spalinowym przez komin na zewnątrz. Wentylator przetłacza powietrze po zewnętrznej stronie gorącego wymiennika, więc do hali wraca ono ogrzane, ale oddzielone od produktów spalania. Modele serii Master BV występują w różnych zakresach mocy — od jednostek warsztatowych po duże urządzenia do hal; dokładną moc i zużycie oleju podaje karta produktu.

Model z odprowadzeniem spalin (pośredni) wyprowadza produkty spalania kominem na zewnątrz, więc można grzać w zamkniętych, wentylowanych halach, a powietrze pozostaje suche i czyste. Wersja bez odprowadzenia (bezpośrednia) oddaje całe ciepło do pomieszczenia, ale ze spalinami i parą wodną, dodając ok. 1,2 l wody na 1 l paliwa. Sprawność pośredniej to ok. 80–90%, bezpośredniej niemal 100%.

Moc dobiera się do kubatury i izolacji — dla dobrze ocieplonego obiektu o wysokości ok. 2,5–3 m przyjmuje się orientacyjnie 0,1 kW na 1 m². Do warsztatu lub mniejszej hali wystarcza zwykle 10–20 kW, do średniego obiektu produkcyjnego 30 kW, a do dużych hal i budów 40–50 kW. W obiektach słabo izolowanych zapotrzebowanie rośnie nawet dwukrotnie.

Nagrzewnica 20 kW ogrzeje dobrze izolowane pomieszczenie do ok. 200 m² (kubatura ok. 500 m³), a model 30 kW do ok. 300 m² (ok. 750 m³) przy wysokości ok. 2,5–3 m. To wartości dla obiektów ocieplonych — w słabo izolowanej hali realny zasięg spada nawet o połowę, dlatego moc dobiera się z rezerwą 10–20%.

Zużycie oleju rośnie proporcjonalnie do mocy i wynosi orientacyjnie ok. 0,1 l na godzinę na każdy 1 kW. Model 10 kW spala ok. 1,0 l/h, 20 kW ok. 2,0 l/h, 30 kW ok. 2,9 l/h, a 50 kW ok. 4,7 l/h. Przy zbiorniku kilkudziesięciolitrowym daje to od kilku do kilkunastu godzin pracy na jednym tankowaniu.

Nagrzewnica pośrednia jest przystosowana do pracy w zamkniętych, wentylowanych pomieszczeniach, ponieważ spaliny wyprowadza kominem na zewnątrz, a do hali trafia tylko czyste powietrze. Warunkiem jest prawidłowo podłączony komin o średnicy 120–150 mm z odcinkiem pionowym oraz dopływ świeżego powietrza do spalania. Warto stosować dodatkowo czujnik tlenku węgla i regularnie serwisować palnik.

Rurę kominową łączy się z króćcem spalinowym na obudowie nagrzewnicy i prowadzi na zewnątrz — pionowo ponad dach lub przez ścianę z użyciem kolan i przejścia dachowego. Średnica rury (zwykle 120–150 mm) musi być zgodna z króćcem danego modelu. Kluczowy jest odcinek pionowy, który wytwarza ciąg; długie odcinki poziome ciąg osłabiają i sprzyjają skraplaniu.

Nagrzewnice olejowe z odprowadzeniem spalin zasila się najczęściej olejem napędowym (dieslem) lub olejem opałowym, a część modeli dopuszcza także naftę. Olej opałowy bywa tańszy, ale jego stosowanie zależy od przepisów i przeznaczenia obiektu. Nie używaj benzyny ani rozpuszczalników. Zawsze sprawdź w instrukcji, jakie paliwo dopuszcza dany model, i stosuj paliwo czyste, bez zanieczyszczeń.

Cena zależy przede wszystkim od mocy i wyposażenia. Mniejsze modele pośrednie do warsztatów zaczynają się orientacyjnie od kilku tysięcy złotych, jednostki średniej mocy mieszczą się w przedziale kilku–kilkunastu tysięcy, a duże, wielkokanałowe nagrzewnice klasy Master BV 400 czy BV 471 kosztują od kilku do kilkunastu tysięcy złotych. Aktualne ceny podajemy na kartach produktów.

Najlepszy model to ten dobrany do kubatury i sposobu pracy. Master Heaters (seria BV 110–471) to najszersza gama z modelami przewoźnymi i wielkokanałowymi 4-drożnymi, obejmująca szeroki zakres mocy. Heylo sprawdza się w zastosowaniach przemysłowych, a Sovelor w warsztatach i halach. Dla większości warsztatów i hal punktem wyjścia są mniejsze modele serii Master BV; do dużych obiektów wybiera się BV 400 lub BV 471. Dokładną moc każdego modelu podaje karta produktu.